Orhan Gencebay – Yokluk (dinle)

Kalbi olmayan dinlemesin! Ben Yokluğu yalnız bende sanırdımMeğerse ne yokluk çekenler varmışDerdimi herkesten aman fazla sanırdımYoklukla yaşarken ölenler varmışDerdimi herkesten aman fazla sanırdımYoklukla yaşarken ölenler varmış Ey gönlüm sen benden neler istiyorsunMutluluk yetinmektir bunu bilmiyorsunNeden şu haline şükür etmiyorsunİsyan ediyorsun…

Karaktersiz narsistler!

Karakter, onur, şahsiyet olsaydı sizlerde, doğruyu görür, doğruyu konuşurdunuz! Elbet hesap döner! Kibrinizle yanın! Ateş sizi çağırıyor!

Bırak demirin tuncunu da…

Demirin tuncunu, insanın piçini bırak da, karakteriniz varsa, telefonumu getirirsiniz. Hatta size yaptığım 30 bin Euro’yu da bulup buluşturup ödersiniz… Haysiyetli, karakterli olun, sonra edebiyat yapın

Ayrılmayı beceremeyenlere

İnsan sandım, değer verdim.Yüreğimi açtım, ömrümü serdim.Sevgi dediğim, meğer imtihanmış;Ben sadakati seçtim, sen bahaneyi. Ayrılmak, kapıyı çekip gitmek değildir.Ardında yıkılmış bir kalp bırakmamaktır.Cesaret, sevmek kadarVefa gösterebilmektir. Ben kaybetmedim;Sadece yanlış kişiye doğru sevgiyi verdim.Sen kazandığını sanırsın bugün,Ama insan en çok, kendini…